My Playlist


MusicPlaylistRingtones
Create a playlist at MixPod.com

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Η ΑΝΝΑ ΜΠΟΥΡΜΑ παρουσιάζει ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ τον πρώτο της προσωπικό δίσκο "ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ"

    • Τετάρτη, 21 Δεκέμβριος 2011
    • Ώρα
      από τις 9:30 μ.μ. μέχρι τις 12:00 π.μ.
  • Τοποθεσία
    ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ
  • Περιγραφή
    Άννα Μπουρμά '' Τα Ρόδα Της Αυλής'' φιλική συμμετοχή Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

    ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ 21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

    ''Τα Ρόδα Της Αυλής'' είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Άννας Μπουρμά. Είναι ένας δίσκος πραγματικά γεμάτος ρόδα που βγαίνουν μέσα στο χειμώνα να μας μαγέψουν με τις μυρωδιές τους.

    Η Άννα Μπουρμά πριν 9 χρόνια έκανε την εμφάνιση της δίπλα στον

    Γιώργο Νταλάρα με ένα τραγούδι του Τάκη Μπουρμά ''το ζεϊμπέκικο κορμί σου ''που είχε κάνει αίσθηση και στον κόσμο άλλα και στου ραδιοφωνικούς παραγωγούς πολλών γνωστών σταθμών.

    Στην συνέχεια ερμήνευσε άλλο ένα υπέροχο τραγούδι του Νίκου Ζούδιαρη με τίτλο ''Φυσαλίδα''.



    Σήμερα λοιπόν κυκλοφορεί η πρώτη προσωπική της δουλειά που αποτελείτε από 10 τραγούδια. Μουσική στα 9 από αυτά έχει γράψει ο Τάκης Μπουρμάς ένας σπουδαίος συνθέτης με υπέροχα τραγούδια στο ιστορικό του και ένα τραγούδι έχει γράψει μουσική και στίχους η Άννα Μπουρμά με τίτλο ''Υπάρχουν στιγμές'' σε αυτό το τραγούδι γνωρίζουμε την Άννα Μπουρμά ως συνθέτρια και στιχουργό , σε μια ερωτική μπαλάντα.

    Στίχους εκτός από τον Τάκη Μπουρμά μας πρόσφεραν ο Θοδωρής Γκόνης ''2000 ρήματα'' και ο Σωτήρης Βώπης ''Μακρινά Αστέρια'' και ένα μέρος από το τραγούδι ''Οι Πηγές''.

    Σε αυτό το δίσκο μας χάρισε μια από τις ωραιότερες ερμηνείες του

    o Λαυρέντης Μαχαιρίτσας στο ντουέτο ''Ονειροπόλος '' . Μια πολύ τρυφερή στιγμή του δίσκου που από το πρώτο άκουσμα μας συγκίνησε όλους .

    Ο δίσκος κλείνει με το τραγούδι ''Μη μου λέτε'' σε ποίηση της Σιμπύλ ( 1893 - 1934) Ζαμπέλ Χράντ Ασαντούρ σε μετάφραση του Κούλη Αλέπη . Σε αυτό το τραγούδι η Άννα μόνη στο πιάνο της ερμηνεύει αυτό το υπέροχο τραγούδι.

    Οι ηχογραφήσεις κράτησαν 5 μήνες, αγαπημένοι μουσική και κορυφαίοι στο είδος τους μας έδωσαν τα καλύτερα παιξίματα τους και άφθονη αγάπη.

    Θα έχετε την ευκαιρία στις 21 Δεκεμβρίου να απολαύσετε την επίσημη παρουσίαση του δίσκου στις9:30 το βράδυ στο ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ θα χαρούμε να σας δούμε από κοντά!

    Ευχόμαστε αυτός ο δίσκος να ταξιδέψει στις ψυχές σας!

    ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ!!!

    Ενορχήστρωση : Τάκης Μπουρμάς

    Παραγωγή : AFM RECORDS (www.annabourma.gr)

    Επιμέλεια παραγωγής :

    Θεοδόσιος Φράγκος

    ART WORK graphics:

    PRESS LINE

    Mastering / ηχοληψία/μίξεις:

    Hλίας Λάκκας

    Βοηθός ηχολήπτη : Μπαξεβάνης Γιάννης

    Internet site: Κυριάκος Σπαρελάκης

    Κιθάρες / Μπάσο : Τάκης Μπουρμάς

    Τύμπανα : Αντρέας Μουζάκης

    Πλήκτρα : Γιώργος Νομικός & Γιώργος Λιάκος

    Ηλεκτρικές Κιθάρες sola : Μπαρμπαγάλας Δημήτρης

    Πνευστά : Θύμιος Παπαδόπουλος

    Κόντρα μπάσο : Νίκος Ρούλος

    Τσέλο : Μιχάλης Πορφύρης

    Κρουστά : Σωκράτης Γανιάρης

    Κλασσικό πιάνο : Άννα Μπουρμά

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

ΠΕΣ ΜΟΥ ΕΝΑ ΓΕΙΑ


Πες μου ένα γεια
δεν θα σε φέρω πίσω,
πες μου ένα γεια
κι ήσυχο να σ’ αφήσω!

Πες μου ένα γεια
δεν θα ’ρθω από πίσω,
πες μου ένα γεια
να σ’ αποχαιρετήσω!

Πες μου ένα γεια
δεν ξέρω τι προσμένω,
πες μου ένα γεια
μια κλήση σου αναμένω,
πες μου ένα γεια
άλλο δεν επιμένω!

Πες μου ένα γεια
και μην με αποφύγεις,
πες μου ένα γεια
μην πας να μου ξεφύγεις!

Πες μου ένα γεια
την πόρτα όταν ανοίγεις,
πες μου ένα γεια
κι ένα φιλί πριν φύγεις!



ΟΣΑ ΑΓΑΠΩ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ

Όσα αγαπώ μες στην ζωή
                   επάνω σου τα έχεις,
πόσο πολύ σε αγαπώ
διόλου δεν το κατέχεις!

Όσα σε σένα αγαπώ
σ’ άλλη καρδιά δεν βρήκα,
μου άνοιξες την πόρτα σου
και στην δική σου μπήκα!

Τόση ομορφιά στον κόσμο αυτό
στα μάτια σου φωλιάζει,
μονάχα εσύ να ‘σαι καλά
και γι’ άλλη δεν με νοιάζει!

Εγώ για σένα έγραψα
ετούτο το τραγούδι,
γιατί είσαι ‘συ αγάπη μου
το πιο όμορφο λουλούδι!

Κατέχεις στην καρδούλα μου
την θέση την επάνω,
άμα σε χάσω μάτια μου,
θα πέσω να πεθάνω!
ΜΑΡΙΑ ΑΝΑΜΑΤΕΡΟΥ ΟΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΓΗΣ

  «Όπου αγαπάς και όπου γης» είναι ο τίτλος του πρώτου προσωπικού άλμπουμ την πανέμορφης Μαρίας Αναματερού από την Απείρανθο της Νάξου. Πρόκειται για ένα ταξίδι από Κυκλάδες μέχρι Δωδεκάνησα και από Σερβία μέχρι Αρμενία. Σε τρία τραγούδια την μουσική έγραψε η Μαρία και τους στίχους ο Δημήτρης Αναματερός. Την ενορχήστρωση του δίσκου την έκανε ο Θεολόγος Μιχελής, όπως και διασκεύασε τα παραδοσιακά κομμάτια «Το άρωμα (του Μπιλαλή), «Γιασεμί» και «Ο σκοπός του καπετάν Σιδέρη», αλλά και η Μαρία Αναματερού διασκεύασε τα δύο Σέρβικα τραγούδια του δίσκου και το παραδοσιακό Νάξου «Εσύ είσαι ακόμα μακριά». Τραγούδια που ίσως ξεχωρίζουν είναι το «Όπου αγαπάς και όπου γης», «Δεν ξημερώνεις», «Μοιρολόι», «Του θερισμού» παραδοσιακό απ’ την Κομιακή Νάξου. Είναι ένας δίσκος με ποικίλους χρωματισμούς και έντονο άρωμα Αιγαίου. Τον συνιστώ!

                                                                                             

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ    ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ   

  Επιτέλους έφτασε η ώρα για την συνεργασία του Δημήτρη Μητροπάνου με τον Σταμάτη Κραουνάκη με τίτλο «Εδώ είμαστε». Ο Δημήτρης Μητροπάνος ερμηνεύει με τον γνωστό του τρόπο νέα, αλλά και λίγο παλαιότερα τραγούδια του Σταμάτη, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, του Μάνου Ελευθερίου, αλλά και του ίδιου. Επίσης στον δίσκο υπάρχει το τραγούδι «Όταν έχω εσένα» σε στίχους του Λάκη Λαζόπουλου, που ακούστηκε στην θεατρική παράσταση «Βιοπαλαιστής της στέγης». Ο Σταμάτης Κραουνάκης μελοποίησε και ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά, «Το ταξίδι».
Τραγούδια, που ξεχωρίζουν ακόμη, είναι «Ζωή νταλίκα κόκκινη»,τραγούδι που συναντήσαμε και στον προηγούμενο δίσκο του Μητροπάνου «Στην διαπασών» (2008), το «Χρόνια σαν τριαντάφυλλα», που πρωτοεκτέλεσε η Αργυρώ Καπαρού, στον δίσκο του Κραουνάκη  «Πόσο σ’ αγαπώ», τα «Το ‘χω» και «Γεια» της Λίνας Νικολακοπούλου, το «Τι ‘θελα και σ’ αγάπαγα» του Μάνου Ελευθερίου, την «Κατσαρόλα», «Το ζητιανάκι». Μπορεί να μην είναι ο καλύτερος δίσκος και των δύο, αλλά οι εμπειρία τους τον κάνουν έναν απ’ τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς και μας λένε «Εδώ είμαστε».

Καλή σας ακρόαση!

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Εσύ πόσο τον έχεις;

Εσύ πόσο τον έχεις;: 15.000 τόνοι ψαριών κάθε χρόνο πετιούνται στη θάλασσα νεκρά. Κάνε click και πάρε θέση για να τα σώσεις!

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

"Βγάλ' το από μέσα σου", Ευτυχία Μητρίτσα

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Μεγάλωσε με την αγάπη των γονιών της για την μουσική, την οποία της μετέδωσαν και έτσι σε ηλικία 5 ετών ξεκινάει τις μουσικές σπουδές της με ακορντεόν. Μεγάλωσε με ακούσματα από Τούντα, Τσιτσάνη μέχρι Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο και σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά σε Καρδίτσα και Αθήνα, όπου μπήκε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου. Από τότε ασχολείται και επαγγελματικά με το τραγούδι. Λέγεται Ευτυχία Μητρίτσα και είναι στην κυριολεξία η ευτυχία των γονιών της, αλλά και όσων την ακούν να τραγουδάει με την τρυφερότητα και το λυγμό, που διακρίνει την φωνή της. Συνεργάστηκε με σπουδαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, αλλά και σκηνοθέτες, ενώ η πρώτη της γνωριμία με το μουσικό κοινό έγινε με την συμμετοχή της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2006, όπου εκεί γνώρισε τον Σταύρο Σιόλα, με τον οποίο συνεργάζεται τον τελευταίο χρόνο. Τέλος θα μας μιλήσει για τον τελευταίο της δίσκο «Μυστικός Προορισμός», αλλά και για τα μελλοντικά της σχέδια…

Γ. Κ.: Ευτυχία, από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με την μουσική; Ποιο ήταν το πρώτο σου αγαπημένο άκουσμα;
Ε. Μ.: Ήταν η φωνή της μητέρας μου που μου τραγουδούσε. Οι γονείς μου αγαπάνε πολύ τη μουσική έτσι κι αλλιώς. Πολύ χαρακτηριστικά θυμάμαι ότι τραγουδούσαμε μέσα στο αυτοκίνητο στα διάφορα ταξίδια που κάναμε και αυτό μου άρεσε πολύ.

Γ. Κ.: Τι ακούσματα είχες στην παιδική και στην εφηβική σου ηλικία;
Ε. Μ.: Κυρίως στο σπίτι μας ακούγαμε ελληνική μουσική – από Τούντα και Τσιτσάνη μέχρι Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο κ.τ.λ. αλλά και πιο σύγχρονους δημιουργούς της σχολής των τραγουδοποιών. Σιγά σιγά άρχισα να ακούω βέβαια και περισσότερη ξένη μουσική με τις παρέες μου στο σχολείο. Από τους αγαπημένους μου δίσκους ήταν το «Dark side of the moon.

Γ. Κ.: Από ποια ηλικία ξεκίνησες τις σπουδές σου στην μουσική;
Ε. Μ.: Ξεκίνησα μαθήματα στο Ωδείο από 5 χρονών και πρώτο μου όργανο ήταν το ακορντεόν.

Γ. Κ.: Ευτυχία, έχεις συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της ελληνικής ποιοτικής μουσικής σκηνής και θα ’χεις πολλές εμπειρίες απ’ τις συνεργασίες σου αυτές. Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας μια;
Ε. Μ.: Κάθε συνεργασία για μένα ήταν πολύτιμη από κάθε άποψη γιατί βρέθηκα δίπλα σε  καλλιτέχνες που εκτιμώ (όπως ο Χρήστος Θηβαίος,ο Γιώργος Ανδρέου,  η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Μίλτος Πασχαλίδης κ.α.) και είχα να μάθω πολλά πράγματα δανειζόμενη από την εμπειρία  τους κ.α. Μια από τις πιο δυνατές στιγμές που θυμάμαι είναι η συνεργασία μου με τον Ν. Μαμαγκάκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών –η πρώτη μου ουσιαστικά συνεργασία ως τραγουδίστριας- και λόγω ηλικίας έχει καταγραφεί μέσα μου πολύ τρυφερά.

Γ. Κ.: Πες μας για την συνεργασία σου με την «Ορχήστρα των χρωμάτων».
Ε. Μ.: Τότε ήταν και η πρώτη φορά που τραγούδησα με τα “χρώματα”- στη συναυλία του Μαμαγκάκη.  Ο Μίλτος Λογιάδης είναι ένας  εξαιρετικός μαέστρος που τον εκτιμώ πολύ για τη μουσικότητα και το ήθος του. Θυμάμαι με βοήθησε πολύ πάνω στη σκηνή που ήταν για μένα ένα εντελώς καινούριο γήπεδο, γιατί έπρεπε να κινηθώ στο χώρο. Δεν ήταν απλό να τραγουδάς π.χ. πάνω σε ένα θεωρείο και να πιάνεις την ατάκα της ορχήστρας από τέτοια απόσταση. Ο Μίλτος μου έλεγε ακόμα και τα λόγια. Αργότερα μου έκανε ο ίδιος πρόταση να τραγουδήσω ξανά με την ορχήστρα στην επετειακή συναυλία για τον Μάνο Χατζιδάκι (το 2006) τα τραγούδια του Καπετάν Μιχάλη. Ελπίζω η συνεργασία αυτή να συνεχιστεί και στο μέλλον.

Γ. Κ.: Η τελευταία σου συνεργασία ήταν με τον Σταύρο Σιόλα. Πως ήταν οι κοινές σας εμφανίσεις; Πες μας λίγα λόγια για τον Σταύρο.
Ε. Μ.: Ο Σταύρος καταρχήν είναι ένας καλλιτέχνης που εκτιμώ πολύ. Τον γνωρίζω ήδη από τη συμμετοχή μας στο Φεστιβάλ τραγουδιού. Από τότε μου είχε κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση ανάμεσα στα παιδιά και νομίζω πιάσαμε κουβέντα αμέσως. Κάτι δημιουργήθηκε δηλαδή μεταξύ μας και αισθανθήκαμε ότι είχαμε πράγματα να μοιραστούμε μουσικά. Νιώθω ότι μας δένει μια συγγένεια με τον Σταύρο και αυτός είναι και ο λόγος που θέλαμε να συνεργαστούμε φέτος, πέρα από το ότι βρισκόμαστε στην ίδια εταιρεία και έχουμε τον ίδιο παραγωγό. Η συγγένεια αυτή έχει τις ρίζες της στην αγάπη μας για την παραδοσιακή -λαϊκή μουσική και γενικά στο ethnic χρώμα και αυτό μπορεί κανείς να το αντιληφθεί στο live. Αυτό που μου άρεσε πολύ στην προετοιμασία και στις πρόβες που κάναμε είναι ότι είχαμε και οι δύο να προτείνουμε τραγούδια όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και ο ένας στον άλλον με βάση αυτό που είχε στο νου του. Καμιά φορά είναι ωραίο να ακούς και τι περιμένει ή θα ήθελε να ακούσει ο άλλος από σένα.  

Γ. Κ.: Με ποιους άλλους θα ‘θελες να συνεργαστείς;
Ε. Μ.: Θα ήθελα  πολύ να συνεργαστώ και με άλλους ανθρώπους της γενιάς μου. Υπάρχει ένα ρεύμα καινούριο που παρά τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε όλοι κυοφορεί ενδιαφέροντα πράγματα, μουσικές και τραγούδια που θα μας απασχολήσουν στο μέλλον. Βλέπω πολλά παιδιά γύρω μου με ταλέντο και τις ίδιες αγωνίες με μένα. Να αρθρώσουν το λόγο τους και φυσικά να βρουν εκεί έξω συνομιλητές- ακροατήριο. Γι’ αυτό έχω μεγάλο ενθουσιασμό για το επόμενό μου album που θα είναι album συνεργασίας με ένα καινούριο πρόσωπο, τον Κώστα  Μπουντούρη.  

Γ. Κ.: Ποια είναι η σχέση σου με το θέατρο;
Ε. Μ.: Το θέατρο το αγαπώ πάρα πολύ και είναι προτεραιότητά μου να βλέπω  παραστάσεις όσο μπορώ. Έχω τραγουδήσει επίσης στις “Χοηφόρες” του Αισχύλου στην παράσταση που ανέβασε ο  Lee Brower το 2006 και πολύ ευχαρίστως θα ξαναδοκίμαζα να κάνω κάτι στο θέατρο. Ήταν συγκλονιστική εμπειρία.

Γ. Κ.: Πηγαίνεις θέατρο; Κινηματογράφο; Γενικά τι κάνεις τον ελεύθερο χρόνο σου;
Ε. Μ.: Ναι εκτός από θέατρο παρακολουθώ και σινεμά. Τώρα τελευταία είδα τη “Λυσσασμένη γάτα” του Richard Brooks και τον “Άμλετ” του Kenneth Branagh στην κινηματογραφική τους εκδοχή. Είναι σαν να κάνεις ψυχανάλυση με τους μεγάλους συγγραφείς. Βρίσκω τον πυρήνα μου και κατανοώ τον εαυτό μου. Εκτός αυτού όταν έχω ελεύθερο χρόνο βγαίνω με φίλους, πηγαίνω φυσικά σε μουσικές παραστάσεις -συναυλίες, ταξιδεύω, μαγειρεύω ..ανάλογα με τα κέφια.

Γ. Κ.: Για πες μας για την πρώτη σου δισκογραφική δουλειά. Πως προέκυψε; Τι περιλαμβάνει αυτός ο δίσκος;
Ε. Μ.: Το album μου λέγεται Μυστικός Προορισμός και περιλαμβάνει 7 τραγούδια. Έχω γράψει τη μουσική και του στίχους με εξαίρεση το “Σκλαβάκι της αγάπης “ που οι στίχοι είναι του Ορέστη Ντάντου. Είναι η πρώτη μου δουλειά και χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί το υλικό αυτό, που έχει αρκετά προσωπικό χαρακτήρα, ολοκληρώθηκε χάρη στη συνεργασία μου με φίλους μουσικούς, τεχνικούς,  ανθρώπους της εταιρείας μου που πίστεψαν στα τραγούδια μου και βοήθησαν όλοι από τη μεριά τους στο τελικό αποτέλεσμα. Νομίζω ότι μου άνοιξε κι εμένα ένα δρόμο και έβγαλα μια πιο δημιουργική μου πλευρά που μέχρι τώρα δεν τη γνώριζα- έγινε σχεδόν από μόνο του.   

Γ. Κ.: Από πού εμπνέεσαι τα τραγούδια σου συνήθως; Πως νιώθεις την στιγμή της έμπνευσης;
Ε. Μ.: Η έμπνευση έχει να κάνει με την αρχική ιδέα. Είναι σαν ένα φωτάκι που αναβοσβήνει στο μυαλό σου και περίπου ξέρεις τι θέλεις να πεις αλλά πρέπει να βρεις τον τρόπο που θα το κάνεις. Χωρίς αυτή δε μπορείς να ξεκινήσεις, αλλά στη συνέχεια χρειάζεται δουλειά, δεν είναι σαν την αυτόματη γραφή. Αυτή η αρχική ιδέα συνήθως έρχεται από διάφορα ερεθίσματα, προσωπικά με την ευρεία έννοια. Το τραγούδι είναι μια ερμηνεία, η δική μου ερμηνεία για τον κόσμο γύρω μου. 

Γ. Κ.: Πως λειτουργείς με τα τραγούδια σου, γράφεις πρώτα την μουσική και μετά τους στίχους ή πρώτα στίχους και μετά μουσική;
Ε. Μ.: Συνήθως ξεκινάω από το στίχο γιατί πρέπει να ξέρω τι θέλω να εκφράσω με τη μουσική, τι θέλω να πω και για μένα ο στίχος είναι βασικός. Το ανάποδο μου είναι πιο δύσκολο, νομίζω με περιορίζει νοηματικά

Γ. Κ.: Τι νιώθεις όταν τραγουδάς; Προτιμάς να τραγουδάς ή να γράφεις τραγούδια;
Ε. Μ.: Αισθάνομαι αυτό που είπα και νωρίτερα, ότι είμαι ο εαυτός μου, ότι μιλάω μια γλώσσα δική μου που με εκφράζει καλύτερα και άρα μπορώ να επικοινωνήσω με τον έξω κόσμο καλύτερα. Αν δεν έγραφα πάλι θα τραγουδούσα, εξάλλου έτσι ξεκίνησα. Νιώθω περισσότερο μουσικός.

Γ. Κ.: Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ζωντανού και ηχογραφημένου;
Ε. Μ.: Υπάρχει σαφής διαφορά. Άλλες οι συνθήκες του στούντιο άλλες της συναυλίας. Στο στούντιο πειραματίζεσαι, δοκιμάζεις, ανακαλύπτεις ακόμα τη μουσική, χρειάζεται τόλμη και ακρίβεια ενώ στο live αυτό που έχει σημασία είναι να φτάσει αυτό που κάνεις στον κόσμο, πράγμα που μπορεί να συμβεί ακόμα κι αν δεν είναι “τέλειο”.  

Γ. Κ.: Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα στην καριέρα σου; Θα συνεχίσεις και την επόμενη περίοδο την συνεργασία σου με τον Σταύρο Σιόλα;
Ε. .Μ.: Αυτόν τον καιρό όπως σου είπα ετοιμάζω τον καινούριο μου δίσκο με τον Κώστα. Μέσα στο καλοκαίρι όμως θα συνεχίσουμε να παίζουμε  με τον Σταύρο. Για το χειμώνα υπάρχουν διάφορες ιδέες. Θα δούμε.


Γ. Κ.: Το blog μου λέγεται «Η συνομωσία των τεχνών». Τι σημαίνει για σένα;
Ε. Μ.: Εύχομαι το blog σου να πολλαπλασιάσει τους φίλους του και τους ...φίλους σου. Είναι κι αυτός ένας τρόπος επικοινωνίας μεταξύ μας που μπορεί ο ένας να ανακαλύπτει πράγματα για τον άλλον και να μαθαίνει νέες προτάσεις για ότι συμβαίνει γύρω από τον πολιτισμό. Αυτό που έχει σημασία είναι να βρίσκουμε όλοι μας την προσωπική μας ελευθερία, τη δυνατότητα και τα μέσα να εκφραζόμαστε. Η τέχνη είναι ένα όχημα. Το σύνθημα; “Βγάλ’ το από μέσα σου” . Σευχαριστώ πολύ μέσα από την καρδιά μου. Καλή συνέχεια!!!!

Κι εγώ σ’ ευχαριστώ!!! Κι εσύ καλή επιτυχία σε ότι κάνεις στην συνέχεια!!!

 *Εδώ η Ευτυχία μέσα από την ζωντανή της εμφάνισή με τον Σταύρο Σιόλα στο Αλμάζ μας τραγουδάει μαζί με την καλεσμένη της Μαρία Παπαγεωργίου το σύνθημά της "Βγάλ'το από μέσα σου".



Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ


Τα δικά μας χελιδόνια
       πετούν ξέφρενα στ’ αλώνια
      μα εμείς χτίσαμε μπαλκόνια
     και τα διώξαμε.

Τα δικά μας χελιδόνια
               δεν περνούν απ’ τα μπαλκόνια
               κι εμείς μέσα στα σαλόνια μας
                             σκαλώσαμε.

Οι δικές μας οι αγάπες
                    είναι σκέτες αυταπάτες
                  νιαουρίζουν σαν τις γάτες
                          μας παιδεύουν.

                   Οι δικές μας οι αγάπες
                 είναι σαν γυναίκες σκάρτες
                   μας γυρίζουνε τις πλάτες
                           κοροϊδεύουν.

                   Τα δικά μας τα κορίτσια
                     έχουν αποκτήσει βίτσια
                      αρχινάνε τα καπρίτσια
      και μας φτύνουν.

Τα δικά μας τα κορίτσια
                    καταβρόχθισαν παστίτσια
                       γέμισαν κιλά περίσσια
                             θα παχύνουν.

                   Οι δικές μας οι καρδιές
                    κόπηκαν σε δυο μεριές
                 απ’ τις σκληρές τις καρυδιές,
                        που μας πλήγωσαν.

                   Οι δικές μας οι καρδιές
                 πουλήθηκαν σ’ άλλες στεριές
                   με φαντασμένες ξαστεριές,
                 με την TV μας αποβλάκωσαν.

 Τα δικά μας τα παιδιά
          με γραβάτες και πουκάμισα φαρδιά
              έγιναν του κόμματος παιδιά,
             έβαλαν μέσον και βολεύονται.

                   Τα δικά μας τα παιδιά
                   είχανε κάποτε καρδιά
                   και τώρα με καμιά λαδιά
                   μες στην ζωή πορεύονται.

                   Ο δικός μας ο πλανήτης
                    είναι θύμα κι εμείς θύτης
                   κι ο μεγάλος κυβερνήτης
                         μας κατέστρεψε.

                   Ο δικός μας ο πλανήτης
                αν βάλει η πλάση τη φωνή της,
                    θα σωθεί σαν ερημίτης,
                  που στα εγκόσμια επέστρεψε.

                   Γιάννης Κορρές

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΙΣΑΙ ΚΙ ΕΣΥ

Στο χάος της βαρυχειμωνιάς
είσαι μια άνοιξη γλυκιά,                                              
που με αναστατώνει!                                              

Μες στις πορείας μου το χαμό                                               
σπέρνεις μεγάλο πανικό,                                                
μου έριξες μολότοφ!                                               
                                               
Είσαι σαν τον παλιόκαιρο                                               
μες στο κατακαλόκαιρο,                                                 
φέρνεις τα πάνω κάτω!                                               

Είσαι στον καύσωνα δροσιά                                              
σαν αεράκι απ’ τα νησιά                                               
έλα και φύσηξέ με!     

Είσαι ένας ήλιος φθινοπωρινός,                                         
που καίει σαν καλοκαιρινός,                                              
δεν λες να χειμωνιάσεις!                                               
                                               
Μέσα στην βαρυχειμωνιά
χιονίζεις φύλλα απ’ τα κλαδιά,                                               
μ’ έχεις καταμπερδέψει!                                              
                                              
Είσαι χειμώνας μαλακός,
μα ο κόσμος μας πολύ κακός,                                               
μου δίνεις πάντα ελπίδα!                                              
                                              
Είσαι της άνοιξης πουλί,                                                
σε αγαπώ τόσο πολύ,                                               
ζωή μου φίλησέ με!                                                
               

ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΟΥ ‘ΧΩ ΓΡΑΨΕΙ

           Ένα όμορφο τραγούδι
σου ’χω γράψει,
που η δική σου η φωνή
θα υπογράψει.

Με μια όμορφη φωνή
θα τραγουδήσεις
και του πλήθους τις καρδιές
θα κατακτήσεις.

Σε ηχεία μέσα
σ’ έχω εγκλωβίσει,
μ’ ένα σου λάιβ
τον κόσμο έχεις κερδίσει.

Έχεις κρυστάλλινη φωνή
και βάθος
και πάντα βγαίνεις στην σκηνή
με πάθος.

Όμορφες λέξεις
γεμίζουν τον αέρα
κι ένα τραγούδι σου
μου λέει καλημέρα.
Του έρωτα νότες
σκορπίζουν μες στην νύχτα
και η φωνή σου
μου λέει καληνύχτα.

Ένα ήσυχο τραγούδι
σου χαρίζω
την γλυκιά του μελωδία
σου σφυρίζω.

Με γαλήνια ωδή
θα σ’ ανταμώσω
κι ένα δώρο ευχαριστήριο
θα σου δώσω.

Αφιέρωση κομμάτι
θα ζητήσω
κι αν το πεις,
θα ‘ρθω να σε φιλήσω.

Σαν τελειώσει η συναυλία
θα γυρίσω
και γλυκά
θα σ’ αποχαιρετήσω.